“Ya sana bir şey olursa?”, “Ya sınavım kötü geçerse?”, “Ya hata yaparsam?”, “Ya arkadaşlarım benimle oynamazsa?” Çocuklar büyürken zaman zaman endişelenebilir. Yeni bir ortama girmek, sınava hazırlanmak, doktora gitmek ya da önemli bir değişiklik yaşamak gibi durumlarda endişe hissetmeleri gelişimlerinin doğal bir parçasıdır. Ancak bazı çocuklarda endişeler daha yoğun yaşanabilir, uzun sürebilir ve zamanla günlük yaşamlarını etkilemeye başlayabilir.
Her çocuk endişesini aynı şekilde ifade etmez. Bazı çocuklar sürekli aynı soruları sorar ve sık sık güvence almak ister, Bazıları en küçük değişiklikten bile huzursuz olabilir. Bazıları ise endişelerini kelimelerle anlatmak yerine karın ağrısı, mide bulantısı, baş ağrısı veya uyku sorunları gibi fiziksel yakınmalarla gösterebilir. Bazı çocuklar da endişe duydukları ortamlardan kaçınmaya başlayabilir.
Endişeler uzun süredir devam ediyorsa, Okul yaşamını, arkadaş ilişkilerini veya aile yaşamını etkilemeye başladıysa, Sık sık fiziksel yakınmalar eşlik ediyorsa, Yapmak istediği etkinliklerden endişeleri nedeniyle vazgeçiyorsa, Gün içinde zihnini meşgul eden düşünceler nedeniyle rahatlamakta zorlanıyorsa.
Endişeleri değerlendirirken çocuğun belirtileri ile birlikte ; gelişim öyküsüne, yaşına, okul yaşamına, günlük işlevselliğine ve yaşadığı endişelerin hangi durumlarda ortaya çıktığına birlikte bakılır değerlendirme ve müdahale de çocuğun ihtiyaçlarına göre planlanır.
Endişe, çocukluk döneminin doğal duygularından biridir. Ancak endişeler çocuğun günlük yaşamını sınırlandırmaya başladığında, altında yatan nedenleri anlamak ve uygun desteği planlamak hem çocuk hem de aile için önemli bir fark yaratabilir.


